CHŁOPCY Z DWORCA ZOO
Niemcy
dokument, 84 min
poster
Naznaczeni, funkcjonujący na obrzeżach społeczeństwa – taka jest prawdziwa twarz młodych męskich prostytutek w Berlinie. Większość z nich to imigranci, którzy wykonują tę pracę, żeby utrzymać siebie i swoje rodziny. Ich bliscy nie wiedzą, czym się zajmują.

OPIS

Reżyser towarzyszy im w pracy, rozmawia z pracownikami socjalnymi, z właścicielami barów, gdzie chłopcy spotykają się z osobami korzystającymi z ich usług, a także z ich klientami – mężczyznami, którzy płacą za seks.

Rosa von Prainheim jest uważany za jedną z ważnych postaci postmodernistycznego filmu niemieckiego. Jest laureatem między innymi nagrody Teddy na Berlinale, FIPRESCI w Rotterdamie czy Złotego Lamparta na IFF w Locarno. Otwarcie przyznaje się do homoseksualizmu. Jest uznawany za inicjatora ruchów w obronie gejów w Niemczech.

ZOBACZ ZWIASTUN



Rosa von Praunheim - REŻYSER

Ur. w 1942 roku w Rydze jako Holger Bernhard Bruno Mischwitzky. Niemiecki reżyser i działacz na rzecz praw mniejszości seksualnych. Otwarcie przyznaje się do homoseksualizmu.

Jest uważany za jedną z ważnych postaci postmodernistycznego filmu niemieckiego. Z filmem dokumentalnym z 1970 r. It is Not the Homosexual Who is Perverse. But the Society in Which He Lives stał się inicjatorem ruchów w obronie gejów w Niemczech.

Studiował w Werkkunstschule w Offenbach, a następnie sztuki piękne na University of the Arts w Berlinie.

W latach 60. zadebiutował ze swoimi krótkometrażowymi filmami, jak Samuel Beckett (1969), przez które wkrótce stał się sławny. Przyjął pseudonim artystyczny „Rosa von Praunheim", kombinację frankfurckiej dzielnicy „Praunheim" i „rosa" (niem. róża), odnoszącego się do różowego trójkąta, który musieli nosić homoseksualni więźniowie w obozach koncentracyjnych.

W 1979 r. Praunheim otrzymał German Film Award za Tally Brown, New York, film dokumentalny o aktorce i piosenkarce Tally Brown, w 1985 nagrodę Los Angeles Film Critics Association za film Horror Vacui, w 1990 Teddy Award na Berlinale dla najlepszego filmu fabularnego za Silence = Death, w 1993 nagrodę FIPRESCI w Rotterdamie za Ich bin meine eigene Frau, natomiast w 1999 r. Geisendörfer Medienpreis za Wunderbares Wrodow, opowiadający o ludziach żyjących w niemieckiej wiosce oraz nominację do Złotego Lamparta na IFF w Locarno za The Einstein of Sex: Life and Work of Dr. M. Hirschfeld. Na Torino International Gay & Lesbian Film Festival zdobył nagrodę publiczności (Anita - Tänze des Lasters, 1987), nagrodę dla najlepszego filmu fabularnego (Neurosia-Fifty Years of Perversion, 1995) oraz nominację dla najlepszego filmu dokumentalnego (Queens Don't Cry, 2002).

W ciągu 30 lat Rosa von Praunheim nakręcił więcej niż 50 filmów. Poza homoseksualnością, ich tematami były starsze, aktywne kobiety (np. Evelyn Künneke i Lotti Huber) i od późnych lat 90. zapobieganie AIDS.

Do roku 2006 Rosa von Praunheim uczył reżyserii w Film & Television Academy (HFF) "Konrad Wolf" Potsdam-Babelsberg. Aktualnie mieszka w Berlinie.

Rosę można spotkać w berlińskich klubach także jako stojącego za konsoletą Dja!

foto1 foto2 foto3
foto4 foto5 foto6

PARTNERZY I PATRONAT MEDIALNY

Goethe Institut VICE Merlin.pl queer.pl Independent 5kg kultury Filmaster
homiki.pl bearbook.pl Replika queercafe.pl Genders OutFilm.pl homoseksualizm.pl